Home Blog Page 540

Two years of Church persecution

When President Rodrigo Roa Duterte ascended into power in June 2016, the Filipino people including church people are hopeful that the best will come out his bad mouth.

Even when his speaking demeanor irked some church leaders and lay people, his promises of changing a decadent society move the church people to wait for the best.

In his early months in power, he was already lashing out criticisms against the Roman Catholic Church out of his sad experiences when he was young.

President Duterte proclaimed the Church has no moral ascendancy to talk about the social issues in our society because it failed to resolve the sexual abuses involving Roman Catholic priests. These abuses Duterte said he knew of are used by Duterte to continually attack the Roman Catholic Church. While words were thrown out in his usual candor, excused at times by his spokesperson as taken out of context, his Communications Office as a joke or his usual behavior or his daughter as speaking out of things he knew best, his dogs in the AFP and PNP harass and persecute church people of the Philippine churches.

As minister of God’s people, I believe that President Duterte’s attacks to the Roman Catholic Church, the Iglesia Filipina Independiente (IFI), the United Methodist Church, the United Church of Christ in the Philippines and religious missionaries like Sr. Patricia Fox are systematic, planned and calculated acts of persecution against the churches in the Philippines. This is to bully them to silence in light of ever-increasing human rights violations, especially extrajudicial killings in his war against drugs Oplan Tokhang.

Furthermore, President Duterte attacks the churches because he can find opposition among church leaders and church people on anti-poor policies and tyrannical moves for him to perpetuate in power.

President Rodrigo Roa Duterte, in his speech during the National Information and Communications Technology (ICT) Summit 2018 at the SMX Convention Center in Lanang, Davao City on June 22, 2018, reiterates that his campaign in eliminating corruption in government remains unrelenting. Also in the photo are Information and Communications Technology Undersecretary Eliseo Rio Jr. and Sec. Bong Go of the Office of the Special Assistant to the President. ROBINSON NIÑAL JR./PRESIDENTIAL PHOTO

It is a reality in this country that church leaders and church people have committed to support the people’s struggle for justice and lasting peace. President Duterte knew that churches are his formidable foes as he continues to implement the Oplan Kapayapaan, Oplan Tokhang and Oplan Galugad-Tambay.

Strong reaction against the Duterte administration was voiced out by the Roman Catholic Archbishop of Lingayen-Dagupan, Most Rev. Socrates Villegas, about sadness, pain, anger and frustration over killings and persecution against church people.

The Roman Catholic Church lost an activist priest in Fr. Marcelito “Tito” Paez of the Diocese of San Jose, Nueva Ecija, an anti-mining advocate in Fr. Mark Ventura of the Diocese of Tuguegarao and Roman Catholic faith defender Fr. Richmond Nilo, a priest of the Roman Catholic Church in the Diocese of Cabanatuan assigned in Zaragoza, Nueva Ecija. The killing of priests is a gruesome example of growing church people’s persecution.

Members of the IFI were publicly murdered because of their advocacy for social justice and environment. Taken from us were Bro. Meliton Catampongan [Surigao del Norte] and Bro. Erning Aykid [Mindoro]. IFI Bishop Carlo Morales [Ozamis] was incarcerated in prison for almost a year for trumped-up charges because of his engagement with the peace process.

Four IFI Priests of the Diocese of Laoag, Fr. Randy Manicap and Fr. Arvin Mangrubang, among others, were subjected to surveillance and received death threats from agents suspected to belong to state security forces. The two are environmental activists and members of the People’s Solidarity Against Large Scale Mining in Ilocos Norte (PSALM-IN) and members of the Council of Leaders of Ilocos Network for Environment (DEFEND-Ilocos).

A priest in the IFI Diocese of Santiago was also subjected of harassment. An IFI priest in Batangas has been also monitored as the parish church he is serving is being watch through a CCTV camera operated by the local government unit.

Another bishop from the north was also visited by the chief of police of his town, looking for him and asking his routine, and leaving soon after he was asked what was his purpose of wanting to see the bishop about.

The whole clergy from a diocese in Central Luzon were subjected to emotional and psychological torture when they were chased upon and tailed by unidentified men riding in one vehicle and two motorcycles bearing no plate numbers for four long hours along the national highway after their Holy Week Retreat this year.

Two IFI parish priests in the diocese in National Capital Region have regular worshipers clothed in full combat gear with long, high powered arms for many Sundays now.

On July 4, 2018, two voluntary staff of the Visayas-Mindanao Regional Office for Development-Iglesia Filipina Independiente (VIMROD-IFI) were arrested by police operatives together with eleven other persons while having their consultation meeting with local partners in Mother Francisca Spirituality Center in General Santos City. VIMROD-IFI is a development program of the Church that works for genuine development focusing on depressed and deprived communities in Visayas and Mindanao since the early 1980’s. VIMROD-IFI works closely with farmers, peasants, indigenous people, women and youth in educating, organizing, and mobilizing communities to attain their full potential in the stark absence of government’s basic social services.

The assault against Sister Patricia Fox, who is an Australian religious missionary and the regional superior of Our Lady of Sion Sisters in the Philippines, is the most recent blow against church workers and religious institutions. Recently, the Bureau of Immigration ordered her deportation. For the past 27 years, she has immersed herself in the arms of the toiling Filipino masses and worked hand-in-hand with farmers, supporting them through her prayers and selfless service their struggle for land and life.

Three United Methodist Church young adults missionaries, assigned to ministries in Davao City, were subjected to persecution as well. All three took part in an international fact-finding investigation of human rights concerns in General Santos Province last February and apparently came under government surveillance at that time. They are:

  • Tawanda Chandiwana, a citizen of Zimbabwe, was arrested and detained on May 9 in Davao City, and transferred to the BIWF Bicutan detention center, Taguig City Manila, on June 4. He was initially charged with overstaying his missionary visa, although he was attempting to change his status to a tourist visa since he was nearing the end of his mission service in the Philippines. The charge was expanded when his name was found on a “watch list” of alleged subversives. He denies any wrongdoing and faults a delay in filing visa paperwork.

 

  • Miracle Osman, a citizen of Malawi, was in the process of renewing her missionary visa when her passport was confiscated by government officials. The lack of a passport makes it impossible for her to voluntarily leave the country. She has requested a return of her passport, which is the property of the Republic of Malawi.

 

  • Adam Shaw, a citizen of the United States, has been informed that an order to leave is imminent, but it has not been served.

Chandiwana and Osman are part of the Global Mission Fellows program of our mission agency, the General Board of Global Ministries. Global Mission Fellows are young adults from around the world who give 20 months of mission service in countries different from their own. The program’s placements are coordinated with the church in the host country, in this case The United Methodist Church in the Philippines, which is an organic part of our international denomination, represented by three episcopal areas, Manila, Davao and Baguio.

The Haran Mission Center of the United Church of Christ in the Philippines (UCCP) has sheltered around 700 Lumads or indigenous people who have sought sanctuary there was also subjected to harassment. The lumads have been displaced from their communities in Talaingod, Davao del Norte, because of heavy militarization. This center was subjected to harassment since February 2016. The Lumads received threats that their temporary dwellings in Haran will be burned down. The threats were executed in February 2016, and some Lumads have been harmed.

The death threats, harassment, intimidation, illegal arrests and detentions, and trumped-up charges are acts which the state only has the power and authority to do so. These acts violate the basic human rights of our lay and ordained leaders in particular, and of the people in general if these are likewise applied against them. These acts constitute acts of persecutions against church people and are deliberate attempt to silent the clergy and lay people who are involved in empowering communities and defending the country’s patrimony.

The Duterte regime is accountable for the many cases, documented or otherwise, on the persecution of church people.

However, church leaders and church people will not be cowed because their God not a “stupid god” as President Duterte claimed. The God of persecuted Christians, clergy and lay people, is the God of the poor and the oppressed, the Liberator God. Therefore, vigilance and resistance are the counter-persecution actions.

The post Two years of Church persecution appeared first on Manila Today.

Pakikibaka sa NutriAsia

Karapatan. Karahasan.

Ang una’y ipinagkakait ng Estado at kompanya ng NutriAsia Inc. sa mga manggagawa nito. Ang pangalawa nama’y sagot ng “condiments giant” sa kanilang lehitimong mga hinaing.

Hataw ng batuta, pambubugbog at panunutok ng baril ang isinagot ng pulisya sa hinaing ng mga manggagawa ng NutriAsia na nagsagawa ng picket protest magmula noong Hunyo 14.

“Parang baboy (kaming) pinagdadampot,” sabi ng liderunyon na si JC Gerola. Isa siya sa tinanggal na limang opisyal matapos nilang buuin ang Nagkakaisang Manggagawa ng NutriAsia Inc.

Bilang pagtuligsa sa pagtanggal sa trabaho ng limang lider, nagsagawa ng handclap protest noong nakaraang Mayo 23 hanggang Mayo 26 ang iba pang kasamahang manggagawa at miyembro ng unyon.

Sa muling pagkakataon, pagtanggal sa trabaho ang isinagot ng NutriAsia. Mahigit 40 manggagawa ang muli pang nawalan ng trabaho, ayon sa unyon.

Dahil dito, pinili na ng mga manggagawa na magdaos ng picket protest upang mapalakas ang kanilang panawagan. Sa mga kuha ng protesta, makikita ang mga larawan at video ng pandarahas sa mga manggagawang humihingi lamang ng regularisasyon at sapat na suweldo.

Karapatan ng mga mamamayan ang makapagprotesta nang mapayapa. Ngunit kulong at bugbog ang salubong sa kanila ng mga pulis na naturingang tagapagtanggol ng bayan. Mayroong 23 manggagawa ang pinagdadampot at kinulong ng mga pulis na hanggang kahapo’y hindi pa hinahainan ng mga kaso.

“Itong mga kapulisan parang buwayang gutom,” ani ni Gerola.

Ngunit ang tunay na kalam ng sikmura ay mula sa mga maralitang manggagawa na nakakatanggap lamang ng P380 sa walong oras ng pagtatrabaho. Ayon kay Gerola, binuo ang unyon upang matugunan ang kulang-kulang na suweldo, kawalan ng benepisyo at hindi maayos na regularisasyon.

Ang malawakang kontraktuwalisasyon sa mga manggagawang Pilipino–o kawalan ng seguridad sa trabaho at karapatang magunyon– ang ilan lang sa mga isyung pinangakong lulutasin ng administrasyong Duterte.

Sa kabila ng pandarahas na sumalubong sa mga manggagawa, mas kapansinpansin ang katahimikan mula sa NutriAsia at rehimeng Duterte.

“Yung tatlong beses na nakikipagnegosasyon na kami, ‘yung NutriAsia, ‘yung management, hindi humaharap sa amin,” paliwanag ni Gerola.

Samantala, walang maririnig na imik o pagkondena mula sa administrasyong Duterte na nangakong papanig sa mga
maralita’t nasa laylayan.

Karapatan. Karahasan.

Malinaw sa mga mamamayan kung alin ang pinapanigan ng gobyerno at ng naghaharing uri.

International groups express grave concern on PH rights situation

0
Global civil society alliance CIVICUS and the Asia Pacific Forum on Women, Law and Development  (APWLD) expressed concern over the worsening cases of rights violation in the Philippines, citing the recent illegal arrest and detention of 13 human rights defenders in General Santos City, Mindanao last July 4, 2018. While 11 were released on July 6, 2018, two remain detained, facing trumped criminal charges.

read more

#KampuhanKontraKontraktwalisasyon: Daisy

To lead and inspire Filipinos to create a better tomorrow.

Ito ang vision umano ng Philippine Long Distance Telephone Corporation (PLDT). Ito ay isang malaking kabalintunaan sapagkat ang kasalukuyang pagtanggi ng PLDT sa regularisasyon ay ang pagsira sa kinabukasan para sa kanilang mga manggagawa.

Noong Hunyo 16, ating nakapanayam si Daisy Ann Pineda, 35 na taong gulang, at isang call center agent na tatlong taon nang nasa ilalim ng SPi CRM na nakadirekta sa PLDT Sampaloc Branch. Siya ay nagtapos ng Bachelor of Science in Elementary Education ngunit napadpad sa industriya ng Business Process Outsourcing (BPO).

Ang kanyang department sa SPi CRM ay sa hotline ng corporate accounts ng PLDT. Doon tumatanggap ai Daisy ng mga tawag mula sa lokal na mga kumpanya tulad ng Smart (prepaid at postpaid), Philippine Airlines, BDO, Paymaya, Cignal, atbp. Siya ay nagtatrabaho mula alas-otso nang umaga hanggang alas-singko nang hapon, mula Lunes hanggang Biyernes.

Si Daisy habang iniinterbyu ng Manila Today.

Kung ating babalikan ang taong 2016, isa sa mga kampanyang bitbit ni Duterte ay ang pagwakas sa kontraktwalisasyon. Sa pamamagitan ng pangangalampag ng mga manggagawa sa buong bansa, ang DOLE ay natulak na magsagawa ng inspection sa mga kumpanya. Dito nila nadiskubre ang labor-only contracting (LOC) na patakaran ng PLDT.

Ang DOLE ay naglabas ng compliance order noong ika-29 ng Mayo 2018 na gawing regular ang mga kontraktwal na manggagawa. Ilang linggo lamang ang nakalipas, ang PLDT ay lumikha ng isang 4-step process na kailangang pagdaanan ng mga manggagawa upang ma-regular. Nakita ito ng DOLE at naglabas ito ng warning sa PLDT. Nag-apela naman rito ang PLDT ngunit ito’y dineklara ng DOLE na expired na, at sinagot ng isang huling clarificatory order na pinagtitibay ng DOLE ang utos nito—na ito ay kailangang sundin nang walang-alinlangan at dagdag na kondisyon.

Ang proseso na inimbento ng PLDT ay ang sumusunod: una, kailangang bumisita sa website ng Jobstreet upang pumailalim sa isang online assessment. Pagkatapos nito ay kailangan rin nilang dumaan sa medical assessment at susundan ng pagpapasa ng iba pang kailangang dokumento. Ngunit naitala ni Daisy na karamihan sa kanilang sumubok nito ay hindi na pumasa sa pangalawang step pa lamang.

“Wala na dapat na ganoong pagkukumplika, sabi ng DOLE”, ani Daisy. Dagdag niya, “Dapat kung ano ang trabaho sa agency ay continuous lamang sa PLDT bilang isang regular [na manggagawa]. As in simpleng lipat lang.”

Sa buong bansa, 39 na ahensya ang apektado ng kontraktwalisasyon ng PLDT at nakaapekto sa mahigit 8,000 manggagawa.

Hanggang sa ngayon, ang kanilang status sa SPi CRM ay floating. Sila rin ay no work, no pay kung kaya’t napakatapang ng kanilang inisyatibang magpiket sa harap mismo ng PLDT Sampaloc branch upang kalampagin ang management at gawin silang ganap na regular.

Ang sinasahod ni Daisy ay P10,500 kada buwan, at nadadagdagan lamang ng P1,000 bilang subsidyo sa bigas. Wala pang asawa si Daisy at silang dalawa na lang ng kanyang ina ang kanyang binubuhay kung kaya’t relatibong mas magaan kumpara sa mga manggagawang may sarili nang pamilya. Ganunpaman, hindi pa rin ito nakasasapat sa kanilang pang-araw-araw na pangangailangan at maliit na lang ang kanyang naitatabi para sa ipon.

Aniya, mas nagpabigat pa sa kanilang sitwasyon ang TRAIN Law ng kasalukuyang administrasyon. Bagamat si Daisy ay exempted sa pagbabayad ng buwis sa sahod, wala na rin halos ang natitira sa kanyang sahod dahil sa sobrang pagtaas ng presyo ng mga bilihin. Bilang isang kontraktwal sa loob ng halos apat na taon, hangad ni Daisy ang tunay na pagbabago tulad ng regularisasyon at pagtaas ng sahod.

Kung kaya’t nakiisa si Daisy sa iba pang mga manggagawa ng PLDT na apektado ng kontraktwalisasyon at ENDO upang kalampagin ang pamahalaan na dinigin ang kanilang mga panawagan. Kasama rin nila ang iba pang mga manggagawa mula sa Jollibee Foods Corporation, Manila Harbour Centre, at Slord Development Corporation (UniPak Sardines) na nagtatag ng kampuhan sa tarangkahan ng Malacanang, sa may Mendiola Peace Arch.

Matindi ang kanilang pagkamuhi sa PLDT Corporation laluna kay Manny V. Pangilinan dahil sa katigasan ng kanilang ulo at hindi pagsunod sa utos ng DOLE. Ika nga ni Daisy, ngayon niya napatunayang mahalaga ang pag-alam ng mga manggagawa sa kanilang mga karapatan dahil kapag sila ay nadehado, kailangan nila itong protektahan at ipaglaban nang sama-sama. Kaya naman isa ito sa kanilang ipapamalas sa gaganaping United People’s SONA sa Hulyo 23.

Higit sa lahat, hinihikayat rin ni Daisy ang mas malawak na hanay ng mga manggagawa na lumahok at makiisa sa laban kontra kontraktwalisasyon dahil kapag mas marami ang lumalaban, mas magiging epektibo ang pagkamit ng inaasam nating lahat na tagumpay.

The post #KampuhanKontraKontraktwalisasyon: Daisy appeared first on Manila Today.

#KampuhanKontraKontraktwalisasyon: Si Ka Alfred at ang samahan

Maraming mga manggagawa ang nahihikayat na sumali sa mga samahang paggawa o unyon dahil sa iba’t ibang kadahilanan. Ang iba ay para labanan ang hindi pantay at hindi makatarungang pagtrato ng kanilang mga kumpanya sa mga manggagawa; mababang pasahod; ‘di ligtas na kundisyon ng paggawa, kontraktwalisasyon; biglaang pagtanggal sa mga manggagawa; at/o para igiit ang mga benepisyo at magkaroon ng katiyakan sa karapatan at kagalingan.

Si Ka Alfred, 33 ay manggagawa ng Jollibee Foods Corporation sa isang warehouse sa Parañaque. Apat na taon na siyang nagtatrabaho rito. Siya ang in-charge sa pagpapalit ng machines at pag-operate ng mga mabibigat na makinarya. Bago siya magtrabaho sa JFC, naging manggagawa muna siya ng Bench sa loob ng limang buwan.

Ang trabaho niya sa JFC ay mula alas-sais nang umaga hanggang alas-sais nang gabi sa loob ng anim na araw.  Sa isang buwan, 360 oras ang iginugugol niya para sa kumpanya, ngunit P11,000 lamang ang sinasahod niya. Dalawa lang raw kasi sila sa pusisyon ng kapalitan niya, kaya shifting ang schedule nila.

Sa Bicutan siya tumutuloy kasama ang isa niyang kapatid kaya sa tuwing wala siyang pasok, nagmomotor siya pauwi ng Calamba, Laguna para bisitahin ang kanyang unica hija at iba pang mga kapatid.

Bago pa lang si Ka Alfred sa Samahang Manggagawa sa Jollibee Foods Corporation (SM-JFC), nahikayat siya ng isang kasamahan at kaibigan na manggagawa rin ng Jollibee Foods Corporation at ito ang unang beses niya sa kampuhan.

Si Ka Alfred habang iniinterbyu ng Manila Today. Kuha ni Erika Cruz.

Ayon kay Ka Alfred, nasa 80 silang mga manggagawa ng JFC Parañaque ang nakiisa sa Mendiola para sa kampuhan ng mga manggagawa.

Para sa kanya, ang pagsali sa samahan ay pakikiisa sa mga kasama at paglaban sa kanyang mga karapatan bilang isang manggagawa.

Mga manggagawa ng Jollibee noong araw na itinayo nila ang kanilang kubol sa Mendiola. Larawan ni Erika Cruz.

Kapag kontraktwal ang mga manggagawa sa isang pagawaan, ibig sabihin nito ay wala silang security of tenure o kasiguraduhan sa paggawa. Maaari silang matanggal sa isang takdang panahon o kapag ginusto ng kumpanya. Kaya ang palayaw ng mga manggagawa sa kontraktwalisasyon ay ‘555’, dahil tigli-limang buwan lamang madalas ang tagal ng kanilang kontrata bago ito ma-renew o hindi.

Madalas ring walang benepisyo ang mga kontraktwal, tulad ng Philhealth, Social Security System, at Pag-ibig benefits. Kung meron man, nalalaman na lang nilang hindi pala ito maayos na nahuhulugan gayong nababawasan naman ang kanilang sahod. Marami rin sa kanila ang bumibili pa ng kanilang sariling safety gear kasi hindi ito ibinibigay ng kumpanya nang libre.

Wala ring karapatan ang mga manggagawang mag-unyon, kaya kadalasan ay samahan ang itinatayo nila upang igiit pa rin ang kanilang mga karapatan sa paggawa.

Mahaba na ang laban ng mga manggagawa tungo sa seguridad sa trabaho, ngunit nalulusutan ng mga kumpanya ang mga batas, tulad ng pagbasura ng JFC ng kontrata ng contracting agency ng Jollibee nang ibinaba ng Department of Labor and Employment ang utos na gawin silang regular. Gayunpaman, ang mismong batas rin ang nagpapahintulot ng kontraktwalisasyon. Isinemento ng Herrera Law ang kontraktwal na paggawa. Sinundan naman ito ng Wage Rationalization Act o pagtayo ng regional wage boards; mas mababa ang sahod ng mga manggagawa sa ibang rehiyon gayong hindi nagkakalayo ang presyo ng mga bilihin. Sa inilabas na D.O. 174 at E.O. 51 ng DOLE, ipinagbabawal ang labor-only contracting ngunit tinitignan ito ng mga manggagawa bilang pekeng pagbasura ng kontraktwalisasyon.

Ayon sa mga opisyales ng SM-JFC, pagkatapos ng kampuhan sa Mendiola ay muli silang magtatayo ng kampuhan sa harap ng main commissary ng JFC sa Parañaque. Para kay Ka Alfred at mga manggagawa ng Jollibee, tuloy-tuloy ang kanilang laban hanggang sa tagumpay.

The post #KampuhanKontraKontraktwalisasyon: Si Ka Alfred at ang samahan appeared first on Manila Today.

#SONA2018 | Laid-off workers to hold overnight vigil vs. endo on eve of SONA

On the eve of the third State of the Nation Address (SONA) of President Rodrigo Duterte, labor groups will hold an overnight vigil tonight at their five-day anti-contractualization camp in Mendiola, dubbed as “Kampuhan Kontra Kontraktwalisasyon” (KKK).

Read: Workers mount Mendiola protest camp days before Duterte’s 3rd SONA

Despite the heavy rain this morning, Southern Tagalog activists added up finishing touches to ‘Dutertemonyo’, a 13-feet effigy of President Duterte.

Delegates to the United People’s SONA from Southern Tagalog make final touches on their 13-foot effigy. Photo by Katrina Yamzon.

Activists will burn the said effigy as a symbol of their opposition against various anti-people policies and the government’s failed promises during the protest tomorrow in Quezon City in time for the third State of the Nation Address (SONA) of President Duterte.

The groups slammed the violent dispersal of cops during their rally in front of the US embassy yesterday.

Read: Police disperse Southern Tagalog protesters near U.S. Embassy

Southern Tagalog protesters will then proceed to the University of the Philippines in Quezon City later today as terminated contractual workers remains in the anti-endo camp in Mendiola for an overnight vigil countdown to SONA.

Workers gear for United People’s SONA 2018 protest

Labor groups will hold an anti-contractualization caravan tomorrow to UP before merging with the bigger contingent for the United People’s SONA 2018.

Labor groups Kilusang Mayo Uno (KMU) – Metro Manila, Alyansa ng mga Manggagawa Laban sa Kontraktwalisasyon (ALMA Kontraktwal), Defend Job Philippines, and Kilos Na Manggagawa said they are set to hold an “Anti-Contractualization Caravan” on Monday from Mendiola to the University of the Philippines before merging with other groups in a march towards Commonwealth Avenue in Quezon City.

Before proceeding with the caravan, an early-morning protest rally will be held on Monday as they dismantle their tents in Mendiola.

Terminated contractual workers from different companies started to mount a five-day anti-contractualization camp in Mendiola on Wednesday to slam and remind the Duterte government of its failed and empty promises to end all forms of contractualization.

Displaced outsourced workers of the Philippine Long Distance Telephone Company (PLDT), Jollibee Foods Corporation (JFC), Slord Development Corporation (makers of UniPak sardines), Manila Harbour Center, Pearl Island, and members of Liga ng mga Manggagawa sa Valenzuela City today reiterated their demands for their reinstatement and call for their respective companies and the Duterte government to immediately regularize them.

“President Duterte must show strong political will and decisiveness in enforcing their orders to regularize all contractual workers, especially those who have acquired regularization orders alreadly including PLDT, JFC among others,” said Ed Cubelo, KMU Metro Manila chairperson.

Cubelo added, “We hope that instead of executing its iron hands against the poor and powerless, Duterte must enforce his strongman rule against companies who continue to neglect and disregard the regularization order of his own government.”

The post #SONA2018 | Laid-off workers to hold overnight vigil vs. endo on eve of SONA appeared first on Manila Today.

#KampuhanKontraKontraktwalisasyon: Marlo

Ang pagiging natural na aktibo ni Marlo Baugan, 32, ang isa sa mga nag-udyok sa kanya upang makiisa sa laban para maisulong ang kaunlaran ng mga manggagawa pati na ng bansa.

Si Marlo ay tubong Pangasinan. Panganay siya sa anim na magkakapatid kaya’t isa na rin sa inaasahan na makatulong sa mga pangangailangan ng pamilya. Nakapagtapos siya ng kursong Hotel and Restaurant Management ngunit hindi nagamit sa aktwal na pagtatrabaho ang napag-aralan dahil nahirapan sa pagkuha ng work experience na hinahanap naman sa mga kumpanyang pinag-aplayan.

Naging Sangguniang Kabataan Chairman si Marlo sa kanilang barangay. Aktibo siyang nagpatupad ng mga proyektong pangkabataan. Maging sa mas matataas na sektor ng kanilang barangay ay nakilahok si Marlo.

Nang matapos ang termino ay doon na siya napadpad sa Maynila taong 2013 upang subukang mag-apply ng trabaho sa mga pribadong kumpanya. Isang production staff sa Green Cross Incorporated ang unang naging trabaho ni Marlo.

“Maayos naman ang naging karanasan ko kahit kontraktwal lang din,” sabi niya. Naengganyo siya sa mas mataas na minimum wage sa Maynila kumpara sa probinsya kaya’t nagtuloy-tuloy siya sa trabaho.

Pagkatapos ng sampung buwang kontrata ay nagpatuloy siya sa Jollibee Foods Corporation. Nagtrabaho siya bilang isang multi-tasker na may flexible functions sa pagawaan sa loob ng siyam na oras kada araw. Naging picker at checker siya ng items na ipinapasok at inilalabas ng warehouse. Maging ang pagpapaandar ng mga makinarya ay naging parte na rin ng kanyang trabaho.

Aniya,

Natutugunan naman ang dagdag na sahod sa overtime ngunit napakababa nito na halos umaabot lang ng kinse pesos samantalang milyones ang tubo ng mga kapitalista.

Halos apat na taon nang nagtatrabaho si Marlo sa JFC kaya’t laking gulat niya nang mabalitaan ang nangyaring tanggalan ng mga manggagawa sa kumpanya. Kwento niya, magkakaroon daw dapat ng meeting para sa pangakalahatang manggagawa at empleyado ngunit hindi ito nangyari. Ani Marlo, naganap daw ang tanggalan nang walang pa-abiso isang gabi bago ang sinasabing pagpupulong para sa lahat ng manggagawa.

“Nadismaya kami at nagulat sa hindi pagsunod sa tamang proseso. Nag-usap kami ng mga kasamahan ko at bumuo ng isang samahan ng manggagawa sa JFC para tutulan at maibasura ang kontraktwalisasyon,” pahayag ni Marlo.

Dagdag pa niya,

Jollibee ang isa sa may pinaka-maraming nilabag sa compliance order ng DOLE.

Sa katunayan nga, ang Jollibee Foods Corporation ang nangunguna sa listahan ng Department of Labor and Employment na nagsasagawa ng labor-only contracting.

Ang labor-only contracting o ay tumutukoy sa pagkuha ng isang kumpanya ng isang contracting agency upang makapagsuplay ng manpower o mga manggagawa sa kumpanyang iyon. Ipinagbabawal sa Labor Code at sa DOLE D.O. 174 ang ganitong iskema ng pagkuha ng lakas-paggawa. Nilusutan ng mga kumpanya tulad ng Jollibee ang batas sa pamamagitan ng pagbasura ng kontrata ng ahensya noong ibinaba na ng DOLE ang kautusang iregularisa ang mga manggagawa ng Jollibee.

Sa apat na taon na pagtatrabaho, ang hinaing ni Marlo sa kabila ng pagtatapos ng kontrata sa ahensya ay ma-absorb at tuluyan na siyang ma-regular at ang mga kapwa manggagawa sa kumpanya.

Mariin niyang sinabi,

Hindi na kinakailangan pa ng agency, dapat sila na mismo ang direktag mag-hire dahil wala naman ‘yung kwenta dahil puro naman ‘yun mga pahirap, hindi tamang pagbayad at hindi sapat na benepisyo.

Kwento ni Marlo, sa loob daw ng pagawaan ay mistulang impyerno sa sobrang init. Hindi rin kanais-nais ang mga paglabag ng kumpanya sa mga karapatan lalo na sa health and safety ng mga manggagawa. Nagkakaroon lang daw ng inspeksyon sa loob kapag may aksidente at hindi na magandang nangyayari sa mga empleyado doon at pagkatapos ay hindi naman natutugunan ng tamang aksyon.

Naniniwala si Marlo na ang mga manggagawa ang siyang nagtataguyod at nagpapaunlad sa isang bansa, at kung walang mga manggagawa, lalong babagsak ang ekonomiya.

Kaya’t ang panawagan niya kay Pangulong Duterte,

Sana naman tugunan ng pansin hindi lang ang mga manggagawa. ‘Yung mga pagbabago na kanyang sinasabi ay dapat baguhin na, huwag nang patagalin pa.

Walang katiyakan sa kung ano ang kahihinatnan ng laban ng mga manggagawa kontra kontraktwalisasyon ngunit isa lang ang hinahangad ng mga mata ni Marlo—pagbabago.

Si Ka Marlo na kumakanta ng ‘Imagine’ ni John Lennon sa Kampuhan Kontra-Kontraktwalisasyon sa Mendiola. 

The post #KampuhanKontraKontraktwalisasyon: Marlo appeared first on Manila Today.

Bangsamoro, National Minorities unite to protest against attacks on their communities

0

The Bangsamoro and Indigenous Peoples in the country are joining the massive and nationwide protest in time with the State of the Nation Address of President Rodrigo Duterte.