PinoyAbrod.net

Kasabay ng paggunita ng Araw ng Kalayaan ng Pilipinas, isang kilos-protesta ang idinaos sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan sa kabila ng patuloy na malakas na ulan.

Nagsimula ang buong araw na protesta sa harap ng Chinese Consulate sa Makati upang kondenahin ang patuloy na panghihimasok ng China sa teritoryo ng Pilipinas, panghaharas ng Chinese Coast guard sa mga mangingisdang Pilipino sa Scarborough Shoal at ang kawalang aksyon dito ng administrasyong Duterte, bukod sa pagpapalit ng noodles sa mga kinumpiskang isda ng mga awtoridad na Tsino.

Pangangamkam sa mga isla ng West Philippine Sea tulad ng Scarborough at Panatag Shoal, panghaharass ng ilang miyembro ng Chinese Coast Guard sa mga mangingisdang Pilipino at pagtatanggol sa soberanya ng bansang Pilipinas ang naging sentro ng programa.

“Ang mga Pilipinong mangingisda ay pinagmalupitan at pinagmalabisan ng mga coast guard ng Tsina sa paraan ng garapal na pagkuha nila ng huling mga isda ng mga mamamayang Pilipino. Sa kabila nito, walang ginawang aksiyon ang rehimeng Duterte sa tahasang pagnanakaw ng tsina sa Pilipino,” sabi ni Elmer “Bong” Labog, Pambansang Tagapangulo ng Kilusang Mayo Uno (KMU).

Ayon sa KMU, ang kawalang aksyon ni Duterte sa tahasang pangangamkam ng Tsina sa mga isla sa West Philippine Sea ay parte ng pakikipagsabwatan nito sa nasabing bansa upang mapondohan ang ngayong isinusulong na programa ng administrasyon na “Build, Build, Build Program.”

Dagdag pa ng grupo, mas kinikilingan at ipinagtatanggol ni Duterte ang Tsina kaysa sa mga Pilipinong mangingisda na nasasakupan nito. Kamakailan lamang, tahasang ipinahayag ng pangulo sa publiko na kailangan niya ang Tsina kaysa sa iba, simpleng mahal lamang daw niya si Xi Jinping at gusto niyang sabihin “Salamat, Tsina.”

Binigyang-diin din ng mga nagprotesta ang pagpapalayas sa mga kapitalistang Tsino sa bansa.

Matapos ang programa sa Chinese Consulate ay tumungo ang grupo sa US Embassy sa Maynila upang doon ipagpatuloy ang kanilang protesta.

Ayon sa Pambansang Tagapagsalita ng League of Filipino Students na si Kara Taggaoa, “As long as we have a President who plays fool for US, China, and other imperialist countries, there can be no genuine independence in the country.”

Dagdag pa rito, sinasabing ang administrasyong Duterte ay walang naipakitang pruweba na iba ito sa mga nagdaang administrasyon, sa halip ay patuloy ang pagyukod nito sa mga dayuhang bansa.

Ang panghihimasok umano ng militar ng Estados Unidos na nagdudulot ng lalong paglala sa paglabag sa karapatang pantao, na pinondohan din ng gobyerno ng Pilipinas sa tulak ng mga binabatikos na hindi pantay na kasunduan tulad ng Enhanced Defense Cooperation Agreement (EDCA) at Visiting Forces Agreement (VFA).

Walang tigil din ang pag-deploy ng mga tropang Amerikano sa Mindanao na nagiging sanhi ng kaliwa’t kanang paglabag sa karapatang pantao lalo na sa mga Moro na itinuturing na mga terorista.

Dagdag pa ng LFS, ang US ay patuloy sa pagdiin ng mga neoliberal na mga polisiya na ang nakakakuha lamang ng benepisyo ay ang mga malalaking negosyo.

Kasama sa mga patakarang ito ang pribatisasyon, gaya ng pagbebenta ng mga pampublikong ari-arian sa mga negosyo o pagpapatakbo ng mga pribadong korporasyon sa mga pampublikong utlidad o serbisyo gaya ng transportasyon, daan, ospital, tubig, kuryente, atbp. Nariyan din ang deregulasyon at liberalisasyon o ang pagpapaubaya ng gobyerno sa mga pribadong negosyo sa pagpapatakbo ng mga esensyal na industriya at serbisyo para sa pribadong kita, gaya sa langis, enerhiya, pagmimina, edukasyon, at iba pa.

Matapos ang programa sa US Embassy, tumungo ang mga nagprotesta sa Bonifacio Shrine upang ipagpatuloy ang kanilang protesta.

The post #HINDIpendence Day | Wala pa ring tunay na kalayaan, sigaw ng mga nagprotesta appeared first on Manila Today.

Lilipas na naman ang taunang paggunita ng Araw ng Kalayaan tuwing Hunyo 12. Anang itinuturo sa mga bata mula elementarya, nagdeklara ang Pilipinas ang kanyang kalayaan noong araw na iyon sa taong 1898 sa Cavite El Viejo (ngayo’y Kawit, Cavite) sa bintana ng kanyang tahanan ang binansagang unang pangulo ng Republika ng Pilipinas na si Emilio Aguinaldo at iwinagayway ang watawat ng Pilipinas.

Pero malakas at malinaw ang sigaw ng mga nagprotesta ngayong araw kasabay ng mga seremonya sa araw na ito. Mula sa unang pagdalo ng kasalukuyang Pangulong Rodrigo Duterte sa seremonya ng Hunyo 12 ngayong umaga sa nasabing bintana, naglakas ng loob ang mga kabataan mula sa Timog Katagalugan na isigaw ang isang inkombenyenteng katototohan: Hunyo a-dose, huwad na kalayaan!

Isa sa mga nagprotesta ang hinuli’t kinasuhan bagaman nagsabi si Duterte na hayaan ang mga ito dahil may kalayaan sila sa pamamahayag.

Sa Maynila naman nagprotesta ang iba’t ibang grupo mula sa Chinese Consulate sa Makati, lalo pa’t kapangyayari lang na pagkumpiska sa huli ng mga Pilipinong mangingisda sa Scarborough Shoal. Ayon sa tagapagsalita ng pangulo, pinalitan ng noodles ang lahat ng kinuhanan ng huling isda. Kabuhayan kapalit ng relief goods? Matatapos ang usaping ito ngayong araw sa pagsasabi ng China na hahayaan nang mangisda ang mga Pilipino sa dagat ng sarili nating bayan bilang “act of goodwill” o “pagmamagandang-loob.”

Tumuloy ang mga nagprotesta sa US Embassy at sa dambana ni Bonifacio sa Maynila. “HINDIpendence Day” naman ang bansag nila sa araw na ito.

Kinikilala natin ang Araw ng Kalayaan na Hunyo 12, 1898 dahil sa Proclamation No. 28, series of 1962 ng dating Pangulong Diosdado Macapagal. Ang inilabas na utos noong Mayo 12, 1962 ay inilipat ang paggunita sa Araw ng Kalayaan mula Hulyo 4 tungong Hunyo 12. (Pormal din itong itinalaga ng Kongreso sa pamamagitan ng Republic Act 4166.) Ang Hulyo 4 naman ngayon ay ginugunita bilang Philippine-American Friendship Day—isa pang kabalintunaan.

Ayon sa mga salaysay ng mga istoryador na sina Teodoro Agoncillo at Renato Constantino, ginusto ni Aguinaldo ideklara ang Araw ng Kalayaan dahil mayroon nang gumaganang pamahalaan at para mapalakas pa ang paglaban ng mga Pilipino sa mga Kastila at para rin kilalanin ng ibang bansa ang kalayaan ng Pilipinas. Tinutulan ito ni Apolinario Mabini, noo’y tagapayo na ni Aguinaldo, at nagmungkahing mas mainam na asikasuhin ang pag-reorganisa ang gobyerno upang mas mapatatag ito. Hindi nagpatinag si Aguinaldo.

Isinulat at binasa sa Kastila ni Ambrosio Rianzares Bautista ang “Act of the Declaration of the Independence.” Nakapadron ito sa American Declaration of Independence. Pinirmahan ito ng 98 katao, kasama na si Colonel L.M. Johnson, Colonel ng Artillery, na dumalo sa seremonya sa ngalan ni U.S. Admiral George Dewey, Commander ng American Asiatic Squadron. Hindi umano inulat ni Dewey sa Washington ang seremonya.

Maraming mga naniniwalang huwad na kalayaan ang ginugunita sa Hunyo 12 ang naniniwala namang mas akmang kilalaning deklarasyon ng kalayaan sa paghahanda nila Andres Bonifacio—pinaniniwalaan ding unang pangulo ng unang rebolusyunaryong gobyernong Haring Bayang Katagalugan—sa Rebolusyong 1896. Unang pagkakataon maaari ang kinikilalang ‘Cry of Pamitinan’ noong Abril 12, 1895, kung saan si Bonifacio at mga Katipunerong sina Emilio Jacinto, Restituto Javier, Guillermo Masangkay, Aurelio Tolentino, Faustino Manalak, at Pedro Zabala ay tumanggap ng mga bagong kasapi sa loob ng kweba ng Pamitinan sa Montalban, Morong (ngayo’y Rodriguez, Rizal) at isinulat ni Bonifacio gamit ang uling sa dingding nito “Viva la Independencia Filipinas” o Mabuhay ang kasarinlan ng Pilipinas. (Kilala rin ang kweba ng Pamitinan sa mga alamat bilang bilangguan ni Bernardo Carpio.)

Mas malapit din sa isip natin ang ‘Cry of Pugadlawin’ noong Agosto 23, 1896 na sinasabing isang akto ng deklarasyon ng kalayaan, kung saan pinunit nila Bonifacio at ng mga Katipunero ang kanilang mga cedulas personales bilang protesta sa paghahari ng mga Kastila sa bayan.

Pagsapit ng Disyembre 10, 1898, anim na buwan mula sa deklarasyon ni Aguinaldo, pinirmahan ng Kastila at US ang Kasunduan sa Paris, pagbabangong-puri ng Espanya sa pagkatalo nito sa Digmaang Kastila-Amerikano. Isusuko ng Espanya ang mga teritoryo nitong Cuba, Guam, Puerto Rico at Pilipinas sa US. May kasama pang bayad ang pagsuko ng Espanya sa US sa Pilipinas na 20 milyong dolyar. Nagsimula muli ang pag-alsa ng mga Pilipino nang sinulsulan ng US ang panibagong labanan noong Pebrero 4, 1899. Natapos ang madugong gera noong 1902 at naging kolonya ng US ang Pilipinas. Makikipagtulungan naman si Aguinaldo sa US at magiging tunay na unang papet—sa halip na sa mas kilalang bansag na unang pangulo.

Iginawad ng US ang kalayaan sa Pilipinas noong Hulyo 4, 1946, kung saan nanatili pa rin ang base militar nila sa bansa hanggang 1991. Mula 1946, wala man ang pisikal na pananakop ay kontrol ng US ang ekonomya sa bansa, kaya gayundin ang pulitika at kultura sa bayan.

Sa 120 taong deklarasyon ng kalayaan ng bansang Pilipinas, direkta at di-direktang nakontrol ng US ang bansa sa pamamagitan ng mga papet na rehimen mula pa kay Emilio Aguinaldo. Malayang nakakapasok ang mga kagamitang pandigma, dayuhang sundalo at pagtayo ng base militar sa bansang Pilipinas ng US sa pamamagitan ng mga ‘di pantay na kasunduang Mutual Logistics Support Agreement, Visiting Forces Agreement at Enhanced Defense Cooperation Agreement. Dahil naman sa kawalan ng pambansang industriya at patuloy na monopolisasyon ng lupa, malaki ang balon ng murang lakas paggawa na kanilang aalipinin sa mababang pasahod, kontraktwalisasyon, at pagtanggal sa benepisyo sa mga manggagawa.

Inaatake rin ng matinding liberalisasyon sa ekonomiya ang malayang pagpasok ng sobrang produkto at kapital sa Pilipinas mula mga dayuhang kapitalista ng China at US.

Ang China ay isang bagong umuusbong na makapangyarihang bansang nakikipagkumpetensya sa pwesto ng US bilang pinakamakapangyarihan sa mundo. Nakikipagkumpentensya siya sa dami ng neo-koloniya, base at instalasyong military, kita mula sa digmaan, at paghawak sa ekonomiya at pulitika ng ibang bayan. Sa harap ng pag-okupa ng China sa teritoryo ng Pilipinas, pagtatayo ng mga base militar nito at pandarahas sa mga Pilipinong mangingisda, nagpapaumanhin ang administrasyon ni Duterte sa matinding pambubusabos sa pambansang soberanya.

Sa ika-120 taong paggunita ng Araw ng ‘Huwad na Kalayaan’ at iba pang seremonya at deklarasyon sa hinaharap o maaaring pag-aayos ng batas ng petsang ito, patuloy ang sambayanang Pilipino na nag-aasam at nakikipaglaban para sa tunay na kalayaan kung saan maitataguyod ang pambansang soberanya, at mawawakasan ang kahirapang dinaranas ng mamamayang Pilipino.

The post Araw ng Huwad na Kalayaan appeared first on Manila Today.