Home Blog Page 307

Military generals snub hearing on rights lawyers’ plea for protection

-
0
Military generals snub hearing on rights lawyers’ plea for protection
Human rights lawyers Czarina Golda Musni and Edre Olalia testified how red tagging of the National Union of Peoples’ Lawyers (NUPL) endangers their lives. (Photo by Ronalyn V. Olea / Bulatlat)

NUPL President Edre Olalia pointed out that Duterte himself publicly threatened human rights defenders and all supposed communist fronts.

By RONALYN V. OLEA
Bulatlat.com

MANILA – Military officials tagged as respondents in the writ of amparo petition filed by the National Union of Peoples’ Lawyers (NUPL) did not show up at the hearing this afternoon, June 6 at the Court of Appeals (CA) Special 15th Division.

Even Major General Antonio Parlade, Armed Forces of the Philippines (AFP) deputy chief of staff for civil military operations, who has been consistent in publicly red tagging the NUPL was a no-show.

Justice Stephen Cruz asked the Office of Solicitor General why the respondent generals were not present despite being notified by the court. Assistant Solicitor General Angelita Miranda said Parlade was attending a meeting at the National Intelligence Coordinating Agency (NICA).

AFP Spokesperson Edgar Arevalo said Parlade did not know he is required to attend the hearings.

Cruz asked Arevalo why did he come to the hearing. The military spokesperson said he just saw the information about the hearing in their communication group.

Cruz then turned to Miranda, and asked, “How could they hear the charges against them?”

Miranda said she will inform her clients that they are required to attend the hearings.

Besides Parlade, named respondents in the writ of amparo petition were: President Rodrigo Duterte, as the commander-in-chief of the AFP; National Security Adviser Hermogenes Esperon, Jr., Defense Secretary Delfin Lorenzana; AFP Chief of Staff Benjamin Madrigal, Jr.; AFP Deputy Commander for Intelligence Brigadier General Fernando Trinidad; AFP Intelligence Service Chief Major General Erwin Bernard Neri; and, Army Commanding General Lieutenant General Macairog Alberto. Only Duterte is not required by the appellate court to attend the hearings.

NUPL President Edre Olalia told the media immediately after the hearing, “They don’t even show up, they don’t have the audacity to even show up and stand on their ground,” referring to the military respondents.

Red tagging as a form of attack

Olalia and Czarina Golda Musni, a member of the NUPL and Union of People’s Lawyers in Mindanao (UPLM), took the witness stand and testified how the military’s red tagging constitute a violation of their rights to life and liberty.

Olalia said red tagging in the country is “a license for attacks.” He cited the assassination of Benjamin Ramos, who was labeled as a communist and threatened before he was killed.

Musni, meanwhile, told the court that she, her mother Beverly and her sister Beverly YR were labeled as communist members/sympathizers in leaflets distributed by state agents in Cagayan de Oro City and Malaybalay City.

During cross-examination, Assistant Solicitor General Marlon Bosantog, asked Musni how could a leaflet be considered a threat.

Musni replied, “If you study the case of Ben Ramos and other victims of extrajudicial killings, they were identified, vilified and tagged as members or sympathizers of the CPP-NPA [Communist Party of the Philippines-New People’s Army] before they were killed.”

Bosantog asked if Musni’s family members are still alive. To which Musni replied, “Yes, they are. Thank God.”

Olalia pointed out that even former UN Special Rapporteur on extrajudicial, summary or arbitrary executions Philip Alston, in his mission to the Philippines in 2008, also noted that the pattern of red tagging of activists without any basis at all and without any logic.

Olalia said some of their members suffer from fear and anxiety because of the “vicious labeling.”

“It hampers our mobility. It’s not easy going to court every day with the demonization [done against us] in public places,” Olalia said.

Command responsibility

Bosantog asked Olalia to specify the unlawful acts of each respondent amounting to a threat of being killed or abducted.

Olalia pointed out that Duterte himself publicly threatened human rights defenders and all supposed communist fronts. Olalia said Duterte also issued Executive Order No. 70 for the creation of national task force to end the communist insurgency. These, Olalia said, are considered as policy statements and signals to attack all perceived enemies of the state.

One of counsels for the petitioners, Rachel Pastores of the Public Interest Law Center (PILC), maintained that the president and his military officials should be held liable under the principle of command responsibility.

The respondents are given five days to file their comment to the temporary protection order issued by the Supreme Court to the NUPL.

The SC has granted the petitions for writ of amparo and habeas data filed by NUPL last May 3.

The next hearing is set July 11. (http://bulatlat.com)

The post Military generals snub hearing on rights lawyers’ plea for protection appeared first on Bulatlat.

The complex mind of Duterte as a psychopath and sociopath: There is method in the madness

Pinoy Abrod
-
0
The complex mind of Duterte as a psychopath and sociopath: There is method in the madness

By Jose Maria Sison, NDFP Chief Political Consultant

The rascal Duterte is promoting vigilantism and criminality under his direction. He is practically though unwittingly urging the justice-seeking people to kill him as the No. 1 criminal and traitor in the Philippines as well as the other big plunderers and mass murderers in his government.

But of course the demagogue Duterte also thinks that by calling on the people to kill criminals he means to target the small easily accessible criminals and deflect attention from the biggest criminals like him and his accomplices in high-level corruption and mass murder.

It is like using Oplan Tokhang to kill the poor and small timers and to impose the Duterte drug syndicate on all drug lords. Or Oplan Kapayapaan which abducts, tortures and murders rebel suspects to serve the interests of the Duterte ruling clique, the foreign corporations, big compradors and big landlords.

Below is a report on Duterte’s declaration three years ago calling on the people to become vigilante murderers but in fact covering up the actual deployment of Duterte death squads recruited from the police and the military for killing mere suspects and opponents of Duterte.

Duterte urges public to kill criminals

Kadamay, patuloy na inaatake

Pinoy Weekly
-
0

Hindi dapat ipiit ang sino mang tao dahil lang sa kanyang paniniwala at hangaring pampulitika,” ayon sa Seksiyon 18.1 ng Artikulo III o Bill of Rights. Pero kaliwa’t kanan ang nagiging paglabag dito, mula sa danas ng daan-daang bilanggong pulitikal sa Pilipinas, kabilang ang dalawang miyembro ng Kalipunan ng Damayang Mahihirap (Kadamay) nitong nakaraang eleksiyon.

Ayon sa ina ng dalawang miyembro ng Kadamay, Abril 13, isang buwan bago ang halalan, nagsasabit si John Arlegui at Reynaldo Viernes ng mga tarpaulin sa haywey sa Angat, Bulacan. Ninais nilang makatulong sa panghihikayat iboto ang Bayan Muna Party-list at si noo’y senatorial candidate Neri Colmenares.

“Tinutukan sila ng baril at isinakay sa van. Matapos nito’y dinala sa isang safehouse sa Bulacan, piniringan at ininterogate ng dalawang araw,” ayon sa pagsisiyasat ng Kadamay.

Sumulpot na lang ang kaso ng ilegal na pagbebenta ng armas matapos dalhin ang dalawa sa opisina ng Criminal Investigation and Detection Group sa Cabanatuan. Ayon sa police report, mayroon silang dalawang baril, dalawang hand grenade at P10,000.

Gustong manakot

“Kitang-kita kung gaano kadesperado gobyerno sa pagpigil sa tunay na oposisyon,” ani Colmenares.

Isa siya sa mga nananawagan para sa abot-kaya at disenteng pabahay para sa mga maralita, pati na rin ang pagkakaroon ng national minimum wage para maging makakabubuhay ang sahod ng mga manggagawa.

Dagdag ng Kadamay, paulit-ulit na pinatagal ng awtoridad ang pagbibigay ng kopya ng dokumento, kahit sa mismong kapamilya ni Arlegui at Viernes. Ngayon, hinihintay pa rin ng Kadamay at ng mga kapamilya nila ang resolusyon ng piskal.

“Hindi na ito nakakagulat dahil hindi naman unang beses ito na nangyari,” pahayag ng Kadamay, “ngunit kapansin-pansin ang pagtindi ng mga atake habang papalapit ang eleksiyon.”

Pebrero pa lang, nakaramdam na ng pagmamanman ang ilang miyembro ng Kadamay. Nakatanggap si Eufemia Doringo, tagapagsalita ng Kadamay at volunteer sa Neri Colmenares for Senator Movement, ng text mula sa secretary ng barangay. Ayon sa text, hinahanap ng kapitan si Doringo. Nang tanungin ni Doringo ang secretary, hindi rin nito alam ang layunin sa pagpapatawag.

Nang matuloy na ang pagkikita noong Pebrero 19, hindi pala ang kapitan ang naghahanap kay Doringo kundi si Major Jeoffrey Braganza (JFT-NCR) at isa pang hindi nagpakilalang kasama. Dito na pinaliwanag si Doringo ukol sa isang “Peace Caravan”.

“CamRes po kayo ma’am ‘di ba po?” tanong pa raw ng hindi nagpakilalang kasama ni Braganza, nagpapahiwatig na pupuwedeng bumisita ang militar para sa sinasabing caravan o sa kung ano pang layunin.

Di tinatatanan

Hindi pa rin tinatantanan ni Jeffrey Ariz, tinatawag na asset ng militar at polisya, ang paninindak sa mga miyembro ng Kadamay sa Pandi. Minsan pa raw niyang pinasok ang klinika ng komunidad at binansagang pagmamay-ari niya.

Sa pananakot at pagbabanta, layunin nina Ariz na mapilitang tumigil sa pag-oorganisa at pagtulong sa kampanya ang mga miyembro ng Kadamay, ayon sa tagapangulo nitong si Bea Arellano. Pero nananatili ang mga miyembro sa pagiging aktibo sa grupo.

Kinokondena ng Kadamay itong mga “desperadong hakbang ng rehimeng Duterte para pigilan ang pagkakaroon ng tunay na representasyon ang maralitang lungsod sa gobyerno.”

Ayon sa Seksiyon 4 ng Bill of Rights, mayroong “karapatan ang taong-bayan na mapayapang magkatipon at magpetisyon sa pamahalaan upang ilahad ang kanilang mga karaingan.” Ano na lang sa Saligang Batas ang natitirang sinusunod ng gobyerno?

For casinos, urban poor community faces more threats

-
0
For casinos, urban poor community faces more threats
Photo by Jomari Alejandro III Herrera/Bulatlat

The occupants decried the government’s prioritization of commercial and business ventures instead of housing projects for the poor despite ongoing negotiations between the agencies and the community.

By JOMARI ALEJANDRO III HERRERA
Bulatlat.com

MANILA — Tensions rises these past few weeks at the disputed Sitio San Roque as commercial interest claims portions of the 256 hectares of land of the urban poor residences.

Since 2008, reports of demolition, state sponsored violence, and deployment of private guards have been reported from the area. Harassment, threats, intimidation, and a number of controversial fire incidents have plagued the locals. Since then, members of the community have gathered into organizations, lobbied and dialogued with officials, tapped other organizations, and brought their demands to the streets and gates of government offices.

Photo by Jomari Alejandro III Herrera/Bulatlat

Last May, parents, children, elders, supporters, and community members of Sitio San Roque picketed in front of the Quezon City Hall while officials held a dialogue inside the compound with the representatives of the entire community. Placards and mass leaders are calling for their right to affordable housing, in-city development, and a stop to all forms of demolition in the area.

This is not their first engagement with the local government unit and national agencies.

For years, the residents of San Roque are living on high alert as the local government and private corporations eye their area located at the heart of the North Triangle where the Quezon City Central Business District (QCBD) is targeted to rise. The project is a joint venture of the National Housing Authority (NHA), the Quezon City Government, and the Ayala Corporation that aims to transform the area into condominiums and commercial and amusement establishments- all at the expense of those who reside at San Roque.

Photo by Jomari Alejandro III Herrera/Bulatlat

But as the informal settlers stand their ground on their right to affordable housing, presence of uniformed personnel and fear-mongering intensifies.

This time around, Sitio San Roque faces new problems as NHA sets up fences around Area J1 and J2, the zone where Ayala’s Solaire Casino is proposed to be established.

The NHA and hired guards allegedly set up these fences to keep the people from coming back to their already demolished homes.

The occupants decried the government’s prioritization of commercial and business ventures instead of housing projects for the poor despite ongoing negotiations between the agencies and the community.

The place has been pestered by private guards in recent months allegedly threatening the villagers. Some residents even claimed that the guards were seen illegally demolishing some of the houses despite the fact that demolitions are conducted only by government officials. Guards were also seen patrolling around the area to stop the residents from bringing in construction supplies to rebuild their houses.

Moreover, the residents also called for an end to the self-demolition scheme that the agencies have been using. San Roque residents are being offered P32,000 in exchange for leaving their houses with the promise of better housing. According to Estrelita Bagasbas, San Roque resident and Vice Chairperson of Kalipunan ng Damayang Mahihirap (Kadamay), almost a thousand members of their community who accepted the offer got only P5,000 and houses in Pingkian with no water nor electric supply. One of the villagers even reported through Save San Roque Alliance that her house was demolished last January immediately after the day she received the notice for demolition.

Photo by Jomari Alejandro III Herrera/Bulatlat

“They should stop the threats of the guards. They have been offering P32,000,
accompanied by threats that if we don’t accept it, they would give it to the police to demolish our homes and forcibly evict us. It hurts us that we are being shooed away like animals,” Bagasbas said.

Bagasbas said in a statement that the right to housing is a human right and the
government agencies should not be against but rather support victims of demolition.

Most of the residents of Sitio San Roque are products of internal migration from poor and undeveloped agricultural areas in the countryside, pushing them to search for meager jobs in the city.

Currently, the residents along with supporters from the youth, artists, and professionals in Save San Roque Alliance have been forwarding a community development plan that they would forward to the Quezon City local government. The plan aims to incorporate the development of the area along with the welfare of the residents of Sitio San Roque.

They are also challenging Quezon City Mayor Joy Belmonte to fulfill her promise of in-city housing and her support for genuine community development, not forced eviction. (http://bulatlat.com)

The post For casinos, urban poor community faces more threats appeared first on Bulatlat.

Panayam | Bayan Muna Rep.-elect Ferdinand Gaite: Boses ng kawani sa Kamara

Pinoy Weekly
-
0

Sa kabila ng mga ulat ng mga anomalya sa eleksiyon, gayundin sa kabila ng mga pananakot at paninira sa progresibong mga party-list, nakakuha ang Bayan Muna ng mahigit isang milyong boto noong nakaraang eleksiyon. Dahil dito, nakakuha ang naturang partido ng tatlong puwesto sa ika-18 Kongreso.

Mahaba na ang rekord ng Bayan Muna sa pakikipaglaban sa loob ng Kamara para sa interes ng mardyinalisadong mga mamamayan. Sa susunod na Kongreso, ipagpapatuloy ito nina Reps.-elect Carlos Zarate, Ferdinand Gaite at Eufemia Culliamat.

Kinapanayam ng Pinoy Weekly si Gaite, ang matagal nang lider-manggagawa ng mga kawani sa gobyerno sa ilalim ng Confederation for Unity, Recognition and Advancement of Government Employees (Courage) hinggil sa bagong yugto ng kanyang pakikibaka para sa mga kawani.

Pinoy Weekly (PW): Matagal nang kinatawan ninyo ang interes ng mga kawani ng pamahalaan. Ano po ang inyong pakiramdam, ngyong naluklok na kayo ngayon bilang kongresista ng Bayan Muna?

Ferdinand Gaite: Ako at mga kawani sa pamahalaan ay puno ng kagalakan na mabigyan ng pagkakataong maglingkod bilang kanilang kinatawan sa Kongreso. Naka-dalawang pagsubok kaming maiparehistro ang party-list bilang mga kawani nuong 2010 at 2013. Sa dahilang di katanggap-tanggap, pareho itong di pinahintulutan ng Commission on Elections (Comelec). Kaya’t ang sama-ng-loob namin noon ay napalitan ng kasiyahan sa 2019.

PW: Ano ang inyong magiging plataporma sa pagpasok ng ika-18 Kongreso?

Gaite: Ang plataporma ng Bayan Muna ay ang pagiging kampeon ng maralita at kawani ng pamahalaan. Dadalhin ang mga pang-ekonomiya at pampulitikang pagbabago para sa kapakanan ng magsasaka, manggagawa, kawani, maralita, at iba pang aping sektor.

PW: Anu ano ang priority bills na inyong ihahain sa Kamara sa inyong panunungkulan?

Gaite: Prayoridad ng Bayan Muna ang mga panukalang batas hinggil sa pagpapatupad ng tunay na reporma sa lupa at pambansang industriyalisasyon, at mga panukala para ipaglaban ang demokratikong mga karapatan ng mga mamamayan.

Bilang kinatawan ng kawani at manggagawa sa pamahalaan, aming isusulong ang magkakambal na kampanya para sa national minimum wage at pagpapatigil ng kontraktuwalisasyon. Naihapag na noong nakaraang 2018 ang mga House Bill No. 7197 patungkol sa National Minimum Wage na ?16,000 kada buwan at HB 7415 para sa Kaseguruhan sa Trabaho. Hindi ito umusad dahil hindi ito tunay na prayoridad ng rehimeng Duterte kaya muli itong unang ihahapag.

Kasama ring prayoridad ang mga panukalang batas o resolusyon upang labanan ang makawakang tanggalan bunga ng pribatisasyon at reorganisasyon. Prayoridad din ang mga panukala upang tiyakin ang wastong benepisyo at pakinabang sa mga pondo bg manggagawa tulad ng Government Service Insurance System o GSIS; Philippine Health Insurance Corp. o PHIC; Pag-ibig Home Development Mutual Fund; Retirement Separation and Benefits System sa Armed Forces of the Philippines o AFP- RSBS; Retirement and Benefits Administrative Service ng Philippine National Police o PNP-RBAS; at iba pa.

Uunahin din ang mga panukala para sa ganap na karapatan sa pag-uunyon sa pampublikong sektor lalo ng niratipikahan ng Pilipinas ang International Labour Organization (ILO) Convention No. 151 noong 2018.

At dahil kinakatawan din namin ang mga manggagawa sa pribadong sektor, prayoridad din ang mga magkahalintulad na panukala sa usaping sahod, trabaho at karapatan.

PW: Ano ang nakikita ninyong mga oportunidad, at mga balakid sa inyong mga gagampanan bilang kongresista?

Gaite: Malaking oportunidad na magakaron ng sariling tinig na galing mismo sa hanay ng mga kawani sa pamahalaan. Mabibigyan ng partikular na atensiyon ang napakaraming usapin na kailangang isabatas o imbestigahan ng Kongreso. Sisikapin ng Bayan Muna sa pamamagitan ng kilusan ng mga manggagawa na ating kakatawanin ay maipaglalaban.

Malaking balakid na maliit pa rin ang tinig ng mga aping sektor sa Kamara habang higit na mas malaki ang kinatawan ng naghaharing uri tulad ng mga panginoong maylupa, burgesya komprador, at mga pampulitikang dinastiya. Nung nakaraan lang na halalan, ginamit bg rehimeng US-Duterte ang buong makinarya, rekurso, kapangyarihan, impluwensiya, ng gobyerno para matiyak ito. At masahol pa, ang sistemang party-list na karapat-dapat sana’y para sa mga nasa laylayan at/o wala/kulang ang kumakatawan ay dominado na rin ng naghaharing uri.

Pero kahit maliit ang bilang ng kinatawan sa progresibong mga party-list, ang Bayan Muna at iba pa’y aasa sa wastong pagsusuri at paninindigan upang kabigin ang mapagkaibigan at makahalintulad na magisip na kinatawan sa Kongreso.

PW: Ano ang inyong nakikitang magiging gampanin ng Makabayan Bloc sa panahon ni Duterte at pagpasok ng kanyang mga alyado sa kamara?

Gaite: Mangunguna ang blokeng Makabayan sa paglalantad at paglaban sa mga makadayuhan at kontra-mamamayang patakarang isinusulong ni Pangulong Duterte at ng kanyang dayuhang amo pangunahin ang US at Tsina. Kasama rito ang paglaban sa tiraniya at pasismo/martial law, Tax Reform For Acceleration and Inclusion Law o Train Law, charter change, dayuhang pananakop ng West Philippine Sea, at iba pang neoliberal na prayoridad na lalong magpapahirap sa bayan.

Mali ang mga prayoridad (ng rehimeng Duterte) dahil lalong ipagkakait nito ang mga demokratiko at karapatang pantao at gayundin din ang kailangang serbisyong panlipunan tulad ng edukasyon, kalusugan at pabahay at iba pa.

Hadlang sa makabayan at kritikal na kaisipan

Pinoy Weekly
-
0

Kabi-kabilang pagtutol mula sa mga alagad ng sining at kultura, iskolar at mga guro ang sumalubong sa pagkatig ng Korte Suprema sa Commission on Higher Education (CHED) Memo No. 20 na naglayong ibaba sa Senior High School ang pag-aaral ng mga asignaturang Filipino at Panitikan.

Tinawag itong kahangalan ng Concerned Artists of the Philippines (CAP) na anila’y magsisilbi lamang sa interes ng mga naghahari-harian.

“Bagama’t iminumungkahi ng desisyon na nasa kapasyahan na ng mga kolehiyo at unibersidad ang pagpapanatili ng mga asignaturang Filipino at Panitikan, hindi maikakaila, na sa kasalukuyang sistemang pang-edukasyon ng bansa na kolonyal at piyudal at sumususo lamang sa kanluraning balangkas, na wala itong pangil upang tupdin at garantiyahan ng mga paaralan na ilagay sa kani-kanilang mga kurikulum” pahayag ng CAP.

Naniniwala rin ang CAP na sistematiko ang hakbanging ito ng gobyerno na bahagi ng neoliberal na agenda ng globalisasyon. Pinapatay umano nito ang kakayahan ng mamamayan na unawain ang kanilang kalagayan at malaman ang kanilang kapangyarihan bilang sambayanan, na mariing natatalakay sa mga asignaturang Filipino at Panitikan.

“Nasa antas tersiyarya ang bukas at malawak na larangan upang magpingkian ang mga ideya. Ang pag-aalis ng mga asignaturang Filipino at Panitikan rito ay pagkakait sa malalim na pag-unawa sa ating pagka-Pilipino,” ayon pa sa grupo.

Ayon naman sa Congress of Teachers and Educators for Nationalism and Democracy (Contend) isang anyo ng pagpapatahimik sa mga mamamayan ang ginawang ito ng CHED at Korte Suprema.

“Walang pagkakaiba sa pagtotokhang, pandurukot, pagsensura, at iba pang anyo ng panunupil na layong gawing katanggap-tanggap ang ating patuloy na pagkatali sa dayuhang imperyalismo, domestikong pyudalismo, at burukrata kapitalismo. Pinalalalim nito ang malakolonyal o indirektang dayuhang paghahari ng mga imperyalistang bayan tulad ng Estados Unidos at Tsina sa ating bayan,” sabi pa ng Contend.

Para sa mga gurong kasapi ng Contend, binabaligtad ng hakbang na ito ang malakas na pagsulong intelektuwalisasyon ng Filipino noong dekada ’60 at ’70 na nagbunga ng progresibo, makabayan, at kritikal na kaisipan.

Itinuturing naman ng Alliance of Concerned Teachers (ACT) na isang malaking dagok sa pagkakaroon ng makabayan edukasyon sa Pilipinas ang desisyong ito ng korte.

Ayon kay ACT Teachers Rep. Antonio Tinio, magiging puspusan lang ang pagtataguyod sa paggamit ng Filipino bilang midyum ng opisyal na komunikasyon at bilang wika ng pagtuturo sa lahat ng antas ng sistemang pang-edukasyon kung puspusan ding itataguyod ang pagtuturo nito bilang asignatura sa lahat ng antas ng edukasyon.

Naniniwala ang ACT na mahalaga at malaki ang papel na ginagampanan ng pag-aaral ng sariling wika at panitikan sa pagtuturo ng makabayang kamalayan sa mga kabataan kumpara sa mga isinusulong ngayon na mandatory Reserved Officers Training Corps (ROTC) sa Senior High School.

“Wala tayong maiaambag sa edukasyong pangkultura ng mga mamamayan ng daigdig kung hindi natin lilinangin ang ating sariling wika, kultura, at identidad,” pahayag pa ng ACT.

Ang karapatang magwelga

Pinoy Weekly
-
0

Ang karapatang magwelga ay isa sa pinakamahalagang karapatan ng mga manggagawa sa kasaysayan ng mundo.

Dito sa atin, kailan puwedeng mag-aklas o magwelga ang isang unyon?

Sa ating batas, maraming rekwisitos ang dapat sundin ng isang unyon para maging ligal ang welgang balak niyang isagawa.

Una, dapat nakapagsampa ang unyon sa National Conciliation and Mediation Board (NCMB) ng notice of strike.

Ang notice of strike na ito o pamamaalam na magwi-welga ay dapat ibigay ng unyon sa DOLE 30 araw bago ang itinakdang welga nito kung ito ay nakabatay sa bargaining deadlock at 15 araw naman kung nakabatay ito sa unfair labor practice.

Sa loob ng panahong ito, bawal pa sa unyon ang magwelga.

Pangalawa, dapat ang intensyong magwelga ay aprubado ng karamihan sa mga kasaping unyon sa isang botohang ginanap para dito.

Ang tawag sa botohang ito ay strike vote. Ito ay gaganapin sa pamamagitan ng sikretong botohan at hindi pwede ang basta taasan ng kamay lang.

Ang resulta ng strike vote ay dapat maibigay sa NCMB mga isang linggo bago maganap ang welga. Dapat ding magpaalam sa NCMB ang unyon tungkol sa gaganaping strike vote nito mga isang araw bago ito maganap.

Sa pagsasagawa ng strike vote, maaring magpadala ng kanyang kinatawan ang NCMB para matiyak na malinis ito.

Samantalang ginagawa ng unyon ang pagsunod sa mga patakarang ito, kailangan ng NCMB na magpatawag ng paghaharap ng unyon at ng kompanya para ayusin ang kanilang hindi pag-uunawaaan.

Kung sakaling hindi maayos ang gusot sa kabila ng tulong na ginawa ng NCMB at kung nasunod ng unyon ang mga rekwisitos na na nabanggit, maaari nang ituloy ng unyon ang welga.

Sa welgang magaganap, mahigpit na pinagbabawal sa unyon ang mangharang sa sinumang may gustong pumasok sa kompanya para sa lehitimo o legal na gawain.

Sa madaling sabi, samantalang maaaring tumigil ang mga kasapi ng unyon sa kanilang mga trabaho dahil sa sila nga ay nakawelga, hindi nila puwedeng harangan ang kanilang kapwa-manggagawa na gusto ituloy ang kanilang trabaho sa kompanya.

Hindi rin nila puwedeng pagbawalan ang iba pang tao na gustong pumasok sa kompanya dahil sa legal na mga sadya.

Sa maikling salita, ang puwede lang gawin ng unyon sa ilalim ng ating batas ay ang mag-welgang bahay.

Ano pa ang saysay ng welga kung hindi maaring pigilin ang ibang tao para ipagpatuloy ang kanilang transaksyon sa kompanya?

Wala, mga kasama.

Pero hindi lang yan.

Ayon sa ating Labor Code, kapag sa pananaw ng Secretary of Labor and Employment, ang welga’y gagawin sa isang industriyang napakahalaga sa pambansang kagalingan (indispensable to the national interest), maaari niyang ipatigil ang welga at desisyonan na lang ang gusot ng dalawang panig.

Ang tawag rito’y Assumption of Jurisdiction (AJ) at ang mga manggagawang nakawelga’y obligadong ihinto o huwag nang ituloy ito at bumalik na lang sa kanilang mga trabaho.

Kung hindi sila sumunod sa utos ng DOLE Secretary, ituturing silang tanggal na sa kanilang mga trabaho.

Ang sakit, mga kasama. Pero iyon ang nakalagay sa ating batas.

Kamakailan lang, nakabinbin sa House of Representatives ang House Bill No. 9169 na naglalayong baguhin ang probisyon ng Labor Code tungkol sa AJ.

Ayon sa HB 9169, makakapaglabas lang ang DOLE Secretary ng Assumption of Jurisdiction Order kung sa kanyang pagtingin, ang welga ay nasa isang industriyang “engaged in essential services.“

Ang ibig sabihin ng “engaged in essential sevices” ang serbisyo ng kompanya na makakaapekto sa buhay, kalusugan, o personal na kaligtasan ng mga tao.

Bukod dito, wala nang batayan upang maglabas ang DOLE Secretary ng AJ Order.

Maganda ba ang panukalang batas na ito, mga kasama?

Maaaring maganda dahil maibsan nito ang mga limitasyon sa karapatang magwelga ng mga manggagawa.

Pero malabo na itong makalusot sa House of Representative at sa Senado dahil patapos na ang termino ng mga ito.

Kaya, maghihintay na naman tayo sa bagong Kongreso, mga kasama.

Ang Security of Tenure Bill

Pinoy Weekly
-
0

Kamakailan lang, inaprubahan ng Senado ang Security of Tenure Bill (Senate Bill 1826) na ini-sponsor ni Sen. Joel Villanueva.

Maalaala na mga dalawang taon na ang nakalipas, inaprubahan ng House of Representatives ang sariling bersiyon nila ng panukalang batas na ito.

Kailangan pang dumaan sa bicameral committee ang nasabilng panukalang batas upang pagtugmain ang bersyon ng upper at lower houses ng Kongreso tungkol dito.

Tandaan natin na sa Hunyo 30 ay matatapos na ang panunungkulan ng ating mga mambabatas, kaya may mga nagsasabing baka hindi matapos ang panukalang batas sa ganitong petsa.

Ganunpaman, dahil sa binigyan ng opisina ng Pangulo ng certification na urgent ang Security of Tenure bill, marami ang umaasa na maipasa pa rin ito bago magsara ang Kongreso.

Tinatantyang mga 15 milyong manggagawang kontraktual ang makikinabang sa panukalang batas na ito, kung kayat di -hamak ang pasasalamat ng maraming grupo ng manggagawa kung tuluyang maaprobahan nga ito .

Ngunit ano ba talaga itong Security of Tenure Bill?

Ang panukalang batas na ito ay nagbabawal sa labor-only contracting.

Ayon sa panukalang batas na ito, ang labor-only contracting ay maaaring mangyayari sa tatlong pagkakataon.

Ito’y kung: ( 1 ) ang labor agency ay nagbibigay lamang o nagrerekruta ng mga manggagawa para sa kanyang prinsipal o kompanya, o (2 ) ang mga manggagawa na kinukuha ng agency ay gumagawa ng mga gawaing may direktang relasyon sa negosyo ng kompanya; o ( 3) ang mga manggagawang ito ay nasa direktang kontrol o pangangasiwa ng kompanya.

Ang sinumang ahensiya na mahuhuli na gumagawa ng labor-only contracting ay papatawan ng multa na hindi lalagpas sa P 5 milyon bukod pa sa maaaring ipasara ng Department of Labor and Employment (DOLE).

Para maging legal ang ahensiya, kailangang hindi siya lumalabag sa labor –only contracting at kailangan ding rehistrado siya sa Regional Office ng DOLE.

Para marehistro sa DOLE ang isang labor agency, kailangan niya ng kapital na hindi bababa sa P 5 milyon bukod pa sa ibang requirements.

Ang permit na binibigay ng DOLE ay tumatagal ng 3 taon at dapat magbayad ng license fee na P100,000.00 ang isang labor agency.

Sa bahagi naman ng mga manggagawang maaaring maapektohan dahil sa pagtatapos ng kontrata sa kanilang labor agency at prinsipal nito, bibigyan ng pamahalaan ng transition support program ang apektadong mga manggagawang ito.

Ito’y sa pamamagitan ng tatlong buwang suportang pampinansiya sa kanila na maaari nilang kunin minsan sa loob ng isang taon samantalang nag te-training sila sa bago nilang trabaho.

 

Maganda ba mga kasama?

Maganda sana pero kulang pa.

Isipin natin, mga kasama, na ang layunin nati’y mapawalang bisa ang lahat ng uri ng labor contracting.

Sa House Bill na ito, ang pinagbabawal dito’y labor-only contracting lang. Ang ibang uri ng labor contracting, tulad halimbawa ng job contracting ay pinapayagan pa rin.

Bakit tutol tayo sa lahat ng uri ng labor contracting?

Dahil kung wala ang labor contracting, dalawa lamang ang maghahahati sa ano mang tubo o kita sa negosyo : ang kapitalista at mga manggagawa lamang.

Ngunit mula nang mauso ang labor contracting, tatlo na ang naghahati sa tubo: ang kapitalista, ang mga manggagawa, at ang labor agency o kontratista.

Kaya ang maliit na bahagi na napupunta sa mga manggagawa ay lalong lumiit at lalong nababawasan pa dahil sa ngayon ay andyan na ang labor agency na nakikihati sa kanila.

Ito ang dahilan kung bakit ginigiit natin na matanggal na ang anumang uri ng labor contracting.

Bukod sa hindi pagtanggal sa lahat ng uri ng labor contracting, mas maluwag ang Senate Bill 1826 kaysa kasalukuyang batas na umiiral tungkol sa labor contracting.

Sa ilalim ng DOLE Dept. Order No. 174, ang kasalukuyang batas sa labor contracting, ang haba ng permit ng isang labor agency ay dalawang ( 2 ) taon lamang.

Sa Senate Bill 1826, ginawa itong tatlong taon.

Hindi ba pagbibigay ito ng kaluwagan sa mga labor agencies?

Ganun pa man, sa kabuuan, ang Security of Tenure Bill ni Sen. Joel Villanueva ay isang hakbang sa tamang direksiyon.

Kung ilang hakbang pa bago natin makamit ang tuluyang pagwasak sa endo ay nakasalalay sa inyong mga kamay, mga kasama.

1...306307308...730Page 307 of 730
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv